Rize’nin Ardeşen ilçesinde yaşayan çiftçi Necmettin Özkahraman, ailesinin gıda ihtiyacını karşılamak için başladığı üretimi, ata tohumlarını koruma ve paylaşma çabasına dönüştürdü. Özkahraman’ın hayali, her evin bir bostanının, her bostanın kendi tohumlarının olması.
Rize’nin Ardeşen ilçesinde yaşayan Necmettin Özkahraman için çiftçilik, yalnızca toprağa bir fide dikmek ya da yetişen ürünü toplamak anlamına gelmiyor. O, yetiştirdiği sebzenin tohumunu da ayırıyor; yeniden ekiyor, çoğaltıyor ve başkalarıyla paylaşmak için emek veriyor.
Karadeniz’in doğasıyla büyüyen Özkahraman’ın ata tohumu yolculuğu, ailesinin ihtiyacını karşılamak ve kendi gıdasını üretmek amacıyla başladı. Küçük bir balkonda filizlenen bu merak, zamanla farklı ata tohumlarını yetiştirdiği ve gelecek nesillere ulaştırmayı amaçladığı bir uğraşa dönüştü.
SEBZE YETİŞTİRİRKEN TOHUMUN HİKÂYESİNİ KEŞFETTİ
Üretim yaptıkça bakış açısının değiştiğini anlatan Özkahraman, meselenin yalnızca sebze yetiştirmekten ibaret olmadığını fark ettiğini söyledi. Onun için yetişen her ürün, bir sonraki ekimin de başlangıcını taşıyor.
Tohumları tanıdıkça geçmişle bağlarını daha iyi anladığını belirten Özkahraman, düşüncelerini şu sözlerle ifade etti:
“Her tohumun içinde geçmiş nesillerin emeği, yaşadığı coğrafyanın izleri ve bize bırakılmış bir miras vardı.”
Bu nedenle ata tohumlarını korumayı, geçmiş kuşakların emeğine sahip çıkarken geleceğin üretimine de katkı sunmak olarak görüyor.
“BİR TOHUMUN GERÇEK DEĞERİ, YENİDEN HAYAT BULMASINDADIR”
Özkahraman, tohumlarını yalnızca kendi üretiminde kullanmak için çoğaltmıyor. Başka insanların da üretime katılmasını, kendi tohumlarını ayırmasını ve paylaşmasını istiyor.
Paylaşmanın bu yolculuğun merkezinde olduğunu vurgulayan Özkahraman, “Bir tohumun gerçek değeri, bir kişinin elinde saklı kalmasında değil, binlerce insanın elinde yeniden hayat bulmasındadır.” dedi.
Tohum bağımsızlığını gıda güvenliğinin temeli olarak değerlendiren Özkahraman, bir ülkenin geleceğini korumanın toprağına, üretim gücüne ve kendi gıdasını yetiştirebilme iradesine sahip çıkmakla da ilgili olduğunu düşünüyor.
HAYALİ, HER EVDE BİR BOSTAN
Özkahraman’ın hayali, insanların imkânları ölçüsünde üretime katılması. Bir evin bostanında yetişen ürünün tohumunun ayrılmasını, o tohumun komşuyla paylaşılmasını ve böylece üretimin devam etmesini istiyor.
“İnsanlar üretsin, tohumunu ayırsın ve komşusuyla paylaşsın.” sözleriyle çağrıda bulunan Özkahraman, önceki nesillerin koruyarak bugüne ulaştırdığı tohumları geleceğe taşıma sorumluluğunun artık kendilerinde olduğunu belirtti.
Balkonda başlayan yolculuğunu bu sorumlulukla sürdüren Özkahraman, ata tohumlarına bakışını şöyle özetledi:
“Tohum yalnızca geçmişten kalan bir miras değil, gelecek nesillere bırakacağımız bir emanettir.”